അര്‍ദ്ധരാത്രിയിലൊരു സൂഫി പാടുന്നു:
അടച്ചിട്ടിരിക്കുന്ന കല്ലറയാണീ ലോകം.
അജ്ഞരായ നാം രമിക്കുന്ന മൂഢസ്വര്‍ഗം.

മരണം വന്ന് വാതില്‍ തുറക്കുമ്പോള്‍
ചിറകുള്ളവര്‍ക്കേ നിത്യതയിലേക്ക് പറന്നുയരാനാകൂ.
ഇല്ലാത്തവര്‍ക്കീ കല്ലറ തന്നെ ശരണം.

അതിനാല്‍ പ്രിയരേ,
ദൈവത്തിലേക്കുയരാന്‍ കഴിയുന്ന പക്ഷികളാകാന്‍,
വാതില്‍ തുറക്കുന്നതിനു മുമ്പ്
നമുക്കാവുന്നതെല്ലാം ചെയ്യാം.

(സൗദ്ഉദ്ദീന്‍ മഹ്‌മൂദ് ശാബിസ്താരി(1288-1340),പതിനാലാം നൂറ്റാണ്ടില്‍ ജീവിച്ചിരുന്ന പേര്‍ഷ്യന്‍ സൂഫി കവി 1311ല്‍ എഴുതിയ Gulshan i Raz(The secret Rose Garden) എന്ന കൃതിയിലെ The Beloved Guest എന്ന പദ്യത്തിന്റെ പരിഭാഷ.പൂര്‍ണ്ണകൃതി ഇവിടെ)

പ്രണയിക്കുന്ന ഹൃദയങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍

ഒരു മുടിനാരിഴക്ക് പോലുമിടമില്ല.

പറയുന്നതല്ല,അനുഭവിച്ചറിയുന്നതാണ് സത്യം.

അനുഭവിക്കാതെയുള്ള വിവരണം അസത്യം.

ഒഴുകി ചേര്‍ന്ന കടലിന്റെ പൂര്‍ണ്ണരൂപം

പുഴയ്ക്കറിയാത്ത പോലെ

നമ്മുടെയസ്തിത്വം നിഷ്ഫലമാക്കുന്ന,

നമ്മെ നിലനിര്‍ത്തുന്ന,

ഈ യാത്രയുടെ കാരണഭൂതനെ

എങ്ങനെ വര്‍ണ്ണിക്കാനാണ്?

വിരുന്ന് കഴിഞ്ഞ് വന്നപ്പോള്‍ കണ്ടത്
ഉണങ്ങി പോയ ചീരച്ചെടികളെ,
വിടരാതെ വാടിയ മൊട്ടുകളോടെ.

പറിച്ചു നട്ടിട്ടും
പടര്‍ന്നു പന്തലിച്ചെന്‍ ജീവിതത്തിനു താഴെ
ഒരു പാട് ചീരപ്പൂക്കളുടെ നിഴല്‍.

കുട്ടിക്കാലത്ത്,
കറങ്ങുന്നതിനൊപ്പം നിറം മാറുന്ന
മേശ വിളക്കില്‍ നിന്ന് വന്നെന്റെ
ശാഠ്യങ്ങളടക്കിയിരുന്നത്.

ഉറക്കമില്ലാത്ത ഹോസ്റ്റല്‍ രാത്രികളില്‍
മതിലിനപ്പുറത്ത് നിന്നും
ചെമ്പകസുഗന്ധത്തോടൊപ്പമെന്റെ
കണ്ണുതുടച്ചത്.

ഇന്നലെ വാങ്ങിയ
കോഡ്‌ലെസ്സ് ഫോണിന്റെ
റിംഗ്ടോണായി
ഉമ്മയുടെ മടിത്തട്ടെനിക്ക്
മടക്കി തന്നതും.

ആത്മാവ് ഉറുമ്പാണെങ്കില്‍

‍അത് ചുമക്കുന്ന ധാന്യം മാത്രമാണ് ശരീരം.

ചുമക്കുന്നവനറിയാം ചുമട് നശ്വരമാണെന്ന്.

ബാര്‍ലി ചുമക്കുന്ന ഉറുമ്പ്

ഗോതമ്പ് ചുമക്കുന്ന ഉറുമ്പിനെ പിന്തുടരുമ്പോള്‍

ഉറുമ്പ് മറ്റൊരു ഉറുമ്പിനടുത്തേക്കാണ് നടന്നടുക്കുന്നത്.

ധാന്യങ്ങളുടെ ചലനം അതിന്റെ പരിണിത ഫലം മാത്രം.

ചുമടിനെയല്ല,ചുമക്കുന്നവനെയാണ് ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടത്.

കറുത്ത ഉറുമ്പ് കറുത്ത പ്രതലത്തിലൂടെ നീങ്ങുമ്പോള്‍

ചലിക്കുന്ന ധാന്യത്തെ മാത്രം കാണുന്നത് പോലെ.

പക്ഷെ നാമറിയണം,

വാഹകനില്ലാതെ ധാന്യത്തിന് ചലിക്കാനാകില്ലയെന്ന്.

‍ആത്മാവിനേയും ഇതുവരെ അദൃശ്യമായിരുന്നവയേയും കാണാം.

പ്രണയത്തിന്റെ താഴികക്കുടങ്ങളില്‍ നിന്ന് നോക്കിയാല്‍

‍പ്രപഞ്ചത്തെ ഒരു പനിനീര്‍പ്പൂന്തോട്ടമായി ദര്‍ശിക്കാം.

നിന്റെ ഹൃദയം സ്വന്തമാക്കാനാഗ്രഹിച്ച് തേടിയതെല്ലാം

സൂര്യരശ്മിയുടെ അണുകേന്ദ്രത്തിലെ സൂര്യനെന്ന പോലെ

അവിടെയുണ്ട്.

നിനക്കുള്ളതെല്ലാം സ്നേഹത്തിനു നല്‍കുക.

സ്നേഹാഗ്നിയില്‍ ആത്മാവുരുക്കിയെടുത്താല്‍

‍സ്നേഹമാണതിന്റെ സത്തയെന്നറിയാം.

സ്ഥലകാലങ്ങളുടെ സങ്കുചിത പരിധി ഭേദിച്ച്

പരിശുദ്ധലോകത്തിന്റെ അനന്ത വിഹായസ്സിലെത്താം.

അതു വരെ കാണാത്തത് കാണാം

കേള്‍ക്കാത്തത് കേള്‍ക്കാം.

അവസാനം, ഈ ലോകത്തിനും അതിലെ ചരാചരങ്ങള്‍ക്കുമപ്പുറം

മഹാദിവ്യത്വത്തിനു മുന്നിലേക്ക് ആനയിക്കപ്പെടുമ്പോള്‍,

ആ തിരു സന്നിധിയില്‍ നിന്റെ ആത്മാവിന്റേയും

ഹൃദയത്തിന്റേയും ദിവ്യപ്രണയം സമര്‍പ്പിക്കാം.

നമ്മുടെ രക്ഷക്കായ് ദൈവമല്ലാതെ മറ്റൊന്നുമില്ലെന്ന സത്യം,

അന്ന് നാം അറിയും .

(പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടില്‍ ജീവിച്ചിരുന്ന മിസ്റ്റിക് കവിയായ അഹമദ് ഹാത്വിഫിന്റെ ഈ വരികളുടെ പരിഭാഷ:

let the eye of your heart be opened that you may see the spirit and behold invisible things.If you set your face toward the region where Love reigns, you will see the whole universe laid out as a rose garden. What you see, your heart will wish to have, and what your heart seeks to possess, that you will see. If you penetrate to the ‘middle of each mote in the sunbeams, you will find a sun within.Give all that you possess to Love. If your spirit is dissolved in the flames of Love, you will see that Love is the alchemy for spirit.You will journey beyond the narrow limitations of time and place and will pass into the infinite spaces of the Divine World. What ear has not heard, that you will hear, and what no eye has seen, you shall behold. Finally, you shall be brought to that high Abode, where you will see One only, beyond the world and all worldly creatures. To that One you shall devote the love of both heart and soul until, with the eye that knows no doubt, you will see plainly that “One is and there is nothing save God alone.’

source:http://www.onelittleangel.com/wisdom/quotes/saint.asp?mc=314)